در هوای پایانی تیر و‌تولدی از جنس خبر از دیار کویر تا طنین قلم

به گزارش کارنامه فردا ،دریادداشت مرضیه منصوری ،سرپرست و نماینده پایگاه خبری  کارنامه فردا  در استان یزد آمده است ؛ پایان تیرماه برای من، همیشه بوی عجیبی دارد. بوی گرگ و میش کویر یزد، بوی آخرین نفس‌های تابستان که تازه جوانه زده و بوی آغاز یک مسیر… مسیری که دو سال پیش، پایم را در آن گذاشتم و حالا می‌بینم که نه یک مسیر، که یک زندگی شده است.

امروز، وقتی به تقویم خیره می‌شوم و می‌بینم که کارنامه فردا، این پایگاه خبری که نفس‌هایش را با نبض مردم ایران گره زده، ۹ ساله می‌شود، دلم از تپش باز نمی‌ایستد. نه به خاطر این که ۹ سال، عمری طولانی برای یک رسانه در این دیار پر از گرد و غبار خبر است، بلکه به خاطر این که من، مرضیه منصوری، فعال و کنشگر عرصه ارتباطات و رسانه، افتخار داشته‌ام که دو سال از این عمر را هم‌نفس این طنین بوده‌ام.

دو سالی می‌شود که در قاب نشستم پای یک کاغذ سفید، در هوای گرم تیر، و قلم را برداشتم تا برای تولد ۹ سالگی‌ات، «کارنامه فردا»، بنویسم از دلتنگی‌ها و شادی‌ها، از خبرهای خوشی که در گوش مردم زمزمه کردیم و خبرهای جگرسوزی که جرعه‌جرعه نوشیدیم.

اولین روزهایی که قدم به دنیای «کارنامه فردا» گذاشتم، مثل بچه‌ای بودم که تازه راه رفتن یاد گرفته، با شوقی بی‌نهایت، اما با ترسی از افتادن.

یادم می‌آید اولین خبری که در این پایگاه نوشتم، خبری ساده بود اما دیری نپایید که فهمیدم خبر، فقط روایت سنگ‌فرش کردن کوچه‌ها و کلنگ‌زنی مدرسه‌ها نیست.

خبر، روایت زندگی است. با تمام فراز و نشیب‌هایش. با تمام «اما»ها و «نه»هایش.

۹ سال برای کارنامه فردا، یعنی ۹ سال ایستادن در خط مقدم دیده‌بانی جامعه. ۹ سال برای ما یعنی ۳۲۸۵ روز بی‌وقفه‌ی تلاش برای این که یک وجب از حقیقت، زیر گرد و خاک فراموشی مدفون نشود.

این طولانی‌ترین دوره‌ای است که من در یک رسانه، با این همه عشق و دشواری همراه شده‌ام. در هوای خبرهای خوش، دلمان به پرواز می‌افتد بگذارید از قشنگ‌ترین‌هایش بگویم.

از همان خبرهایی که موقع نوشتنشان، انگار نه انگار که خبرنگار هستم، بلکه مثل همان مردم ساده‌ی کویر، از ته دل لبخند می‌زدم کارنامه فردا در این ۹ سال، چقدر پل بود!

پل بین مسئولان و مردم، پل بین نیازمندان و توانمندان دیدارهایمان با بزرگان فرهنگ و هنر، با پیشکسوتان دفاع مقدس، با کودکان مدرسه‌های روستایی که برای اولین بار صدایشان به گوش مسئولان رسید…

اینها قطعات گم‌شده‌ی پازلی است که کارنامه فردا آن را تکمیل کرد.

من، در این دو سال، با هر خبر خوشی که منتشر کردم، یک تکه از وجودم را در میان تار و پود این رسانه بافتم.

این یعنی رسالت؛ یعنی همان حس قشنگی که یک کنشگر رسانه‌ای، در دل کویر خشک یزد، از بارش باران خبرهای خوش به دست می‌آورد.