اندر احوال مردم در آستانه ماه مبارک رمضان

 به گزارش کارنامه فردا، در یادداشت عبدالرسول جوادی بالا جاده آمده است؛ تیک‌تاک زمان به شماره افتاد و با سرعت در رسیدن به خط پایان سال ۱۴۰۳ است بهاری که با بهار قرآن و معنویت متقارن شد. برکت و منزلت شبهای قدر و یا علی گویان سالی را متفاوت‌تر و هزار ان‌شاءالله بابرکت‌تر از گذشته آغاز خواهد شد.

 در فرهنگ عمومی ایرانیان از قرن‌های پیش با آداب، رسوم و سننی خاص به استقبال بهار قرآن و بهار طبیعت رواج داشت و عبارت نونوار کردن دل و آراستن ظاهر و…در کنار آن فرهنگ باریشه ماه رمضان و رفتارهای اجتماعی از نوع‌دوستی، دستگیری از نیازمند، احسان و انفاق برگ‌های زرینی به خود داشت و دارد.

با این ریشه‌های عمیق اعتقادی و نوع‌دوستی بهار قرآن باطراوت‌تراز همیشه بودوهست.

ازضروریات ونیازهای اساسی جامعه اسلامی رونق‌دادن به سفره‌های مردم درماه رمضان ورنگی کردن درآمدهادربهارطبیعت است .

 بهارانی که در سال ۱۴۰۳ به فراموشی مطلق مسئولان و دولتمندان سپرده شد و هر روز به یمن بی‌تدبیری‌ها و ناکارآمدی‌ها، تیرهایی آتشین بر سفره‌ها و جیب‌های مردم روانه می‌شود تا جای که بسیاری از الزامات سفره‌های رمضانی و عیدانه از سفره‌ها پرکشید و جای خالی خود را با آه، حسرت، ناامیدی و گاهی شرمساری سرپرستان خانوارها داده است .

 گوشت و مرغ که دست‌نیافتنی برای اقشار آسیب‌پذیر جامعه شد، لبنیات و حبوبات، روغن و…تا ناکجاآباد قیمت‌ها بالا رفتند و اقشار آسیب‌پذیر را توان دست‌یافتن به آن را ندارند.

 شرمساری بیشتر آنکه ایران بزرگ روی گنج‌های بسیار از منابع زیر زمینی و معادن و سرمایه خوابیده است و دارای این‌همه مواهب الهی از جنگل، دریا و دشت و حاصلخیزی خاک و…است که زیبنده نیست تابلوی بزرگ فقر و نداری مردمانی با تمدن و فرهنگ غنی سر درب اقتصاد کشور نصب و نمایش داده شود .

مسئولان هم مردم را شرطی‌کردن و هرازگاهی با بیان و نمایش خبرهایی از دست توزیع کالابرگ‌ها، یارانه‌ها و کمک معیشتی و…ازیک‌طرف و جولان گرانی از رهاسازی اقتصاد معیشتی مردم کشور با افرایش نرخ خرید کالا و خدمات از سوی دیگر نقش بازی می‌کنند و مردم در استادیوم بزرگی به نام”اقتصاد و معیشت” به بازی گرفته می‌شوند و بدتر از همه اینکه همه گل‌ها را هم به دروازه مردم وارد می‌کنند .

 افزایش انواع مالیات‌ها از درآمدهای ریالی در برابر هزینه‌های دلاری و عوارض با نام‌های جدید در قبوض برق، آب، گاز و تلفن و اینترنت و…و در برابر آن افزایش نرخ خرید خدمات اجتماعی همه‌وهمه نشان از ناکارآمدی و ناترازی مدیریتی دارد و در این سنگلاخ عبوری جز زخمی‌کردن پای عابران که صرفاً قشر آسیب‌پذیر جامعه هستند دردی به مسئولان کشور وارد نمی‌شود و در مقابل ادبیات مصرف‌گرایی، قناعت، صبر، امید و صرفه‌جویی و… چیزی از سخنرانی‌های عاید مردم نمی‌شود.

 رمضان امسال را باید مردم؛ چون شعب ابوطالب سپری کنند و دانه‌ای خرما در میان عده‌ای مزه نماید تا روزه‌ای افطار شود.
و در مقابل هر روز پرونده‌های بسیاری از اختلاس‌گران و چپاول گران به منابع و ذخایر کشور با اون برگه‌های نجومی برخی از مدیران در صنایع آه و حسرت اقشار آسیب‌پذیر جامعه را بیش‌ازپیش می‌سازد .

 اگر قرار شد کم باشد یا نباشد برای همه این‌گونه باشد .
و این درس عدالت علوی است که در نیمه‌های شب و ناشناس کسیه های نان و رطب بر دوش می‌کشید و به نیازمندان واقعی جامعه برسد و اینکه نهج‌البلاغه علی علیه‌السلام خوانده شود و عملی در امور کشور و رسیدگی به اوضاع نیازمندان بچشم نیاید فشارهای اجتماعی جامعه را افزون می‌دهد.