انجمن‌های ادبی محمل وفاق فرهنگی هستند

اکبری با بیان اینکه انجمن‌های ادبی قدمتی طولانی در تکامل شعر پارسی داشته‌اند، افزود: از آغاز حکومت طاهریان تا زمان مشروطه مهم‌ترین انجمن‌های ادبی وجود داشته‌اند و تغییر در شعر مشروطه از درون این انجمن‌ها شکل گرفته است. اساساً بر اثر فعالیت این انجمن‌ها بود که شعر را چه از نظر شکل و چه از نظر محتوی و مضمون زیرو و رو شد و شعر نو فارسی از درون آن بیرون آمد.

[foogallery id=”25140″]

وی تاکید کرد: از مهم‌ترین کارکردهای انجمن‌های ادبی می‌توان به هویت‌بخشی نیروهای هنری و متفکر جامعه ادبی و جلوگیری از انزوای آنها، نهادینه‌سازی مشارکت‌های فرهنگی و هنری مردم، تسریع فرایند جذب هنر در فرهنگ، ارتقای فرهنگ عامه به فرهنگ متعالی و جلوگیری از سطحی شدن فرهنگ، نهادینه‌کردن هنر و تفکر هنری درجامعه از طریق تلاش هنری خودانگیخته، تعمیق گفت وگو و نقد و ایجاد مفاهمه در جامعه، کمک به روندهای فرهنگ‌پذیری از طریق فعالیت‌های ادبی، کمک به ارتقای منزلت هنرمندان و ادبا در جامعه، جلب حمایت ملی از ادبیات بومی، رواج و تقویت ادبیات کتبی در برابر ادبیات شفاهی و تصویری و جلب مشارکت‌های مردمی برای زمینه‌سازی گسترش فضای مدنی و ایجاد جامعه مدنی اشاره کرد. در زمانه‌ای که دایما ضرورت توسعه جامعه مدنی احساس می‌شود، توجه به ظرفیت‌های ادبیات و انجمن های ادبی در این زمینه ضرورت و امکانی غیر قابل چشم‌پوشی است.