مردم فراموش شده در دولت مردمی

در یاداشت این فعال رسانه ی آمده است ؛یادمون میاد در گفتگوی رضوانی خبرنگار صدا و سیما با رئیسی کاندید ریاست جمهوری، پاسخ سوال خبرنگار را اینگونه داد که “ما برای همه مشکلات و موانع برنامه ای جامع داریم و تمام نگاهمان به مردم و اوضاع اقتصادی هست” .
از این دست حرفهای عام پسند برای جلب توجه و اعتماد به رای آوری بسیار شنیده ایم.

آنهم در دمادم انتخابات و هنگام نیاز مردم به مشارکت،لیکن پس از آن دیگر نه آن شعارها و گفتگوها بازخوانی می‌شود و نه رسانه ای است که مطالبه گری برای شعارهای رنگی انتخابات نماید.

هر چی بود گذشت و رفت و تقریبا عمر خدمتی دولت سیزدهم با شعارهای “دولت مردمی ” و ” ایران قوی ” در حال گذر است و آنچه پسماند مدیریتی آن باقی می ماند افزونی مشکلات جاری و اثر گذار در زندگی روزمره مردم است .

با همه تاکیدات رهبری انقلاب ظاهرا نه گوشی برای شنیدن دارند نه اهتمامی برای اقدام در جهت تحقق شعار سال ” مهار تورم”

رئیس جمهور و دولتمتدان و نمایندگان مجلس شورای اسلامی!

حرف این نیست که کاری نمی‌کنید، بازدیدها و سفرهای مستمر رئیس جمهور و پیگیری امور مغفول مانده دولت‌های پیشین چون مترو پرند و بیمارستان شهریار و اتوبان شیراز و آبرسانی شهرهای جنوبی کشور و به نقل رئیس دولت بیش از ۷ هزار پروژه رها شده را سامان دادند در کنار افزایش مناسبات سیاسی با سایر کشورها و…همه خوب و درخور تحسین است و دست مریزاد دارد

لیکن آنچه مهم است و از نگاه و توجه دولت مردمی دور مانده است،معیشت و اقتصاد خانواده های جامعه بویژه دهک های آسیب پذیر جامعه است که عملا هیچ اقدام موثری از سوی دولت بجز بازدیدهای گروه‌های نظارتی که مانور رسانه ای است برای سرگرم کردن مردم، بواقع نشده است .

رئیس دولت مردمی،

به واقع مردم در دولت مردمی فراموش شده اند و اکثریت جامعه و خانوارها به عمقی بسیار از زیر خط فقر در حال خفه شدن
می باشند و هیچ اکسیژنی برای احیای آن نیست .

دولت سیزدهم در برابر مهار تورم ناتوان است و عملا تعدادی خاص از جامعه ۴ درصدی به تعبیر رئیس مجلس بر مملکت،حکومت اقتصادی دارند و توان برنامه ریزی و نظارت را از دولت گرفته اند.

مردم در فقر مطلق به سر می برند و دولت خبری از رنج سفره گردانی خانواده ها ندارند و برنامه ریزان اقتصادی هم در این اوضاع اقتصادی فقط یاد گرفتن که کشور را با دست اندازی به درآمد مردم اداره کنند و فقط موفقیت اقتصادی را افزایش مالیاتها و درآمدهایی که فقط از اقشار آسیب پذیر جامعه ” کارمندان ،کارگران ،نظامیان و بازنشستگان ” توان دریافت مستقیم دارند می‌دانند و خود را تئوریسن اقتصادی می‌دانند.
و آنوقت پرونده های ۳ هزار میلیارد دلاری با حمایت همین دولت‌ها برجسته می‌شود و دهها و صدها پرونده اقتصادی اینچنینی که اگر منابع آن به تک تک مردم کشور توزیع شود هیچ فقری در کشور مشاهده نمی‌شود و همه کویرهای اقتصادی هم سبز می‌شود.
لیکن دست اندازان اقتصادی از همان ۴ درصدی ها هستند کسی و دولتی توان اعمال قانون بر آنان نیست و بماند ….که گفتنش هزینه ها دارد.

رئیس دولت مردمی

با این دست فرمان اقتصادی که طی مسیر میکنید باید آرم کمیته امداد امام خمینی را بر سر در دولت سیزدهم نصب کنی و همه مردم ایران را تحت پوشش قرار دهید .

رئیس دولت، در دولت مردمی چه خبر
است ؟
که توان نظارت و کنترل و مهار تورم و افزایش قیمت نیازهای ضروری خانوارها از نان، لبنیات،مرغ،تخم مرغ،گوشت،میوه،خدمات عمومی و… را ندارید.

اینهاییکه همه دست دولت بر مدیریتش سایه دارد و اگر چه اعتقاد و باور داریم دلالان و سودبران اقتصادی کشور بر اقتصاد حاکمیت دارند و هیچ دولتی توان تقابل با آنها را نداشته است و ندارد .

لیکن هرینه سنگین ناتوانی دولت‌ها را مردم باید بپردازند و استخوان‌ها خورد کنند و کمرها خمیده شود برای زنده ماندن در این کشوری که از همه مواهب الهی بهره مند است نفس کشیدن هم دشوار شد.

رئیس جمهور دولت مردمی!

دیگه تهیه و تامین برخی از ضروریات زندگی برای بسیاری از خانواده ها آرزو شده است. یک زمانی خانواده ای با نان و پنیر و سبزی میتوانست زندگی بسر برد،دیگر این حداقلی هم بسختی بدست می آید.

برنامه ریزان اقتصادی دولت مردمی لطفا چاره ای اندیشه کنند و از پرواز قیمت خرید مرغ و تخم مرغ،گوشت،لبنیات و شوینده ها و…را مهار کنید که اگر مهار نکنید هزینه سنگین آن را به خود دولت وارد می شود.

مردم دیگه تاب این همه فشارهای اقتصادی را ندارند

شعارهای رنگی فرزند آوری،ازدواج و تشکیل خانواده دولت همخوانی ندارد با این مدیریت اقتصادی فقط باید به فکر زنده ماندن بود آنهم در این هوای آلوده سربی و مازوتی و …