روز جهانی کودک از شعار تا واقعیت

پایگاه خبری کارنامه فردا، یادداشت به قلم سرکار خانم دکتر زهرا سادات حسینی استاد حوزه و دانشگاه و پژوهشگر حوزه خانواده بها عنوان: روز جهانی کودک از شعار تا واقعیت

بعد از جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۶ میلادی، مجمع عمومی سازمان ملل با شعار حمایت از کودکان، سازمانی به نام یونیسف را ایجاد نمود. در سال ۱۹۵۳، یونیسف یکی از بخش‌های دائمی در سازمان ملل متحد شد و روز ۸ اکتبر نیز روز جهانی کودک نام‌ گرفت. حدود چهار دهه بعد (1989م)، پیمان‌نامه حقوق کودک شامل حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کودکان در مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید. تنها کشوری که هنوز این سند را در پارلمان خود تصویب و لازم الاجرا نکرده آمریکا می­باشد.

در سال ۱۳۷۲ ش جمهوری اسلامی ایران هم به این پیمان ­نامه پیوسته است؛ البته مشروط بر اینکه مفاد آن، در هر موردی که با قوانین داخلی ایران و موازین اسلامی در تعارض باشد، دولت ایران ملزم به رعایت آن نباشد. خلاصه مواد پنجاه و چهارگانه این کنوانسیون این است که: ۱. هیچ کودکی نباید مورد تبعیض قرار گیرد. ۲. در تصمیم‌گیری برای کودکان، باید منافع آنها در راس قرار گیرد. ۳. کودکان حق حیات داشته و باید رشد کنند. ۴. کودکان حق دارند آزادانه عقاید خود را ابراز نموده و نظر آنها در امور خودشان، باید مورد توجه قرار گیرد.

حال این سوال مطرح می­شود که چگونه نهادهای بین‌المللی از حقوق کودکان و آینده‌ آنها سخن می‌گویند؛ در حالی که در نقاط مختلف جهان، با واقعیت تلخ و تکان‌دهنده­ای مواجه هستیم. ادعاهای پوچ و شعارهای فریبنده ­­ای که با واقعیت زندگی کودکان جهان تناقض آشکاری دارد. چگونه می‌توان در یک روز، هم از حقوق کودک در نشست‌های یونسکو سخن گفت و هم در برابر نابودی مدارس، پناهگاه‌ها و حتی بیمارستان‌ها در غزه سکوت کرد؟ سازمان ملل و یونسکو، که وظیفه‌ی اصلی‌شان پاسداری از امنیت و آینده‌ کودکان است، امروز در برابر جنایات بی­شمار و کشتار بی­رحمانه کودکان، کاملاً منفعلانه برخورد می­کنند. به طور قطع این یک بی‌تفاوتی ساده نیست و خبر از بحران اخلاق و سکوت سازمان‌یافته می­دهد. وقتی حقوق بشر تنها در منافع قدرت‌های بزرگ معنا پیدا می‌کند، یعنی حقوق بشر تنها ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به آنهاست.

در واقع، ما با دو چهره‌ی متفاوت با یک هدف واحد روبرو هستیم. اسرائیل غاصب، با بی‌رحمی تمام، کودکان بی­گناه را مورد هدف قرار می‌دهد. در پشت پرده نیز، آمریکای جنایتکار با تأمین تسلیحات و حمایت سیاسی خود، به عنوان حامی و پشتیبان، نقش اصلی را در تداوم این کشتار ایفا می‌کند و عملاً روز جهانی کودک را در منطقه به روز جهانی کشتار کودکان تبدیل کرده­اند. شهادت کودکان فلسطین، لبنان، یمن، ایران و … نشان می‌دهد که دشمن، در تضییع   مسلم ­ترین حق کودکان یعنی حق حیات و زندگی در این جهان، هیچ مرزی نمی‌شناسد. هرچند براساس وعده الهی یقین داریم که خون پاک کودکان معصوم، خود محرک بیداری ملتها و عامل سقوط استکبار جهانی خواهد شد.

در انتها روایتی دلنشین از پیامبر گرامی اسلام ^{صلی الله علیه و آله} را که علاقه وافری نسبت به کودکان داشته و به آنها مهر می­ ورزید حسن ختام قرار می­دهیم. ایشان می ­فرمود: «اُحِبُّ الصِّبْیانَ لِخَمْسٍ: اَلاَْوَّلُ اَنـَّهُمْ هُمُ الْبَکّاؤونَ، وَالثّانى یَتَمَرَّغونَ بِالتُّرابِ وَ الثّالِثُ یَخْتَصِمونَ مِنْ غَیْرِ حِقْدٍ وَ الرّابِـعُ لا یَدَّخِرونَ لِغَدٍ شَیئا وَ الْخامِسُ یُعَمِّرونَ ثُمَّ یُخَرِّبونَ.»  (مواعظ العددیّه، ص259) کودکان را به خاطر پنج چیز دوست دارم: اول آن که بسیار مى­ گریند، دوم آن که با خاک بازى مى­کنند، سوم آن که دعوا کردن آنان همراه با کینه نیست؛ چهارم آن که چیزى براى فردا ذخیره نمى­ کنند، پنجم آن که مى ­سازند و سپس، خراب مى­کنند.

به قلم: زهرا سادات حسینی

پایگاه خبری کارنامه فردا